મૈં અછૂત હૂઁ, મંદિર મેં આને કા મુઝકો અધિકાર નહીં હૈ,
કિંતુ દેવતા યહ ન સમઝના, તુમ પર મેરા પ્યાર નહીં હૈ.
પ્યાર અસીમ, અમિટ હૈ, ફિર ભી પાસ તુમ્હારે આ ન સકૂઁગી,
યહ અપની છોટી સી પૂજા, ચરણોં તક પહુઁચા ન સકૂઁગી.
ઇસીલિએ ઇસ અંધકાર મેં, મૈં છિપતી-છિપતી આઈ હૂઁ,
તેરે ચરણોં મેં ખો જાઊઁ, ઇતના વ્યાકુલ મન લાઈ હૂઁ.
તુમ દેખો પહિચાન સકો તો તુમ મેરે મન કો પહિચાનો,
જગ ન ભલે હી સમઝે, મેરે પ્રભુ! મેરે મન કી જાનો.
મેરા ભી મન હોતા હૈ, મૈં પૂજૂઁ તુમકો, ફૂલ ચઢ઼ાઊઁ,
ઔર ચરણ-રજ લેને કો મૈં ચરણોં કે નીચે બિછ જાઊઁ.
મુઝકો ભી અધિકાર મિલે વહ, જો સબકો અધિકાર મિલા હૈ,
મુઝકો પ્યાર મિલે, જો સબકો દેવ! તુમ્હારા પ્યાર મિલા હૈ.
તુમ સબકે ભગવાન, કહો મંદિર મેં ભેદ-ભાવ કૈસા?
હે મેરે પાષાણ! પસીજો, બોલો ક્યોં હોતા ઐસા?
મૈં ગરીબિની, કિસી તરહ સે પૂજા કા સામાન જુટાતી,
બડ઼ી સાધ સે તુઝે પૂજને, મંદિર કે દ્વારે તક આતી.
કહ દેતા હૈ કિંતુ પુજારી, યહ તેરા ભગવાન નહીં હૈ,
દૂર કહીં મંદિર અછૂત કા ઔર દૂર ભગવાન કહીં હૈ.
મૈં સુનતી હૂઁ, જલ ઉઠતી હૂઁ, મન મેં યહ વિદ્રોહી જ્વાલા,
યહ કઠોરતા, ઈશ્વર કો ભી જિસને ટૂક-ટૂક કર ડાલા.
યહ નિર્મમ સમાજ કા બંધન, ઔર અધિક અબ સહ ન સકૂઁગી,
યહ ઝૂઠા વિશ્વાસ, પ્રતિષ્ઠા ઝૂઠી, ઇસમેં રહ ન સકૂઁગી.
ઈશ્વર ભી દો હૈં, યહ માનૂઁ, મન મેરા તૈયાર નહીં હૈ,
કિંતુ દેવતા યહ ન સમઝના, તુમ પર મેરા પ્યાર નહીં હૈ.
મેરા ભી મન હૈ જિસમેં અનુરાગ ભરા હૈ, પ્યાર ભરા હૈ,
જગ મેં કહીં બરસ જાને કો સ્નેહ ઔર સત્કાર ભરા હૈ.
વહી સ્નેહ, સત્કાર, પ્યાર મૈં આજ તુમ્હેં દેને આઈ હૂઁ,
ઔર ઇતના તુમસે આશ્વાસન, મેરે પ્રભુ! લેને આઈ હૂઁ.
તુમ કહ દો, તુમકો ઉનકી ઇન બાતોં પર વિશ્વાસ નહીં હૈ,
છુત-અછૂત, ધની-નિર્ધન કા ભેદ તુમ્હારે પાસ નહીં હૈ.
સુભદ્રાકુમારી ચૌહાન
